Zbiornik na deszczówkę do podlewania należy dobrać nie tylko do wielkości ogrodu, lecz także do powierzchni dachu, rozkładu opadów i sposobu pobierania wody. Mała beczka wystarczy do donic, ale regularne nawadnianie warzywnika, kilku rabat lub trawnika wymaga większego zapasu, filtra, bezpiecznego przelewu, a często również pompy. Najważniejsze jest więc dopasowanie całego zestawu, a nie kupienie możliwie największego pojemnika.
Poniższy poradnik pokazuje, jak obliczyć uzysk z dachu i zapotrzebowanie ogrodu, kiedy wybrać zbiornik naziemny, a kiedy podziemny oraz jak skompletować instalację, która będzie wygodna i bezpieczna w użytkowaniu.
Jaki zbiornik na deszczówkę do podlewania wybrać?
Do kilku donic, skrzyń i jednej niewielkiej rabaty zazwyczaj wystarcza naziemny pojemnik o pojemności 100–300 l. Przy kilku rabatach lub małym warzywniku praktyczniejszy jest zakres 300–1000 l. Regularne podlewanie większego warzywnika i kilku stref może uzasadniać pojemność 1000–3000 l, natomiast przy dużym ogrodzie, trawniku lub automatycznym nawadnianiu rozważa się zbiorniki podziemne mieszczące 3000–5000 l albo więcej.
Podane zakresy są orientacyjne. Ostateczny litraż trzeba zestawić z ilością wody spływającej do wybranej rury oraz dawką potrzebną roślinom. Zbiornik 1000 l wydaje się duży, ale pozwala rozprowadzić tylko 10 l/m² na powierzchni 100 m². Jest to dawka odpowiadająca opadowi 10 mm, bez rezerwy na następne podlewanie.
| Podlewany obszar | Orientacyjna pojemność | Sposób poboru | Typowe zastosowanie |
|---|---|---|---|
| Donice, skrzynie, mała rabata | 100–300 l | Konewka lub kran | Podlewanie ręczne |
| Kilka rabat, mały warzywnik | 300–1000 l | Kran, konewka lub mała pompa | Podlewanie ręczne, krótki wąż |
| Większy warzywnik, kilka stref | 1000–3000 l | Pompa | Wąż lub linia kroplująca |
| Duży ogród albo trawnik | 3000–5000 l i więcej | Pompa i automatyka | Zraszacze, linie kroplujące, kilka sekcji |
Ważne: większy zbiornik nie zawsze jest lepszy. Jeśli dach dostarcza mało wody albo ogród jest podlewany sporadycznie, część kosztownej pojemności pozostanie niewykorzystana. W takiej sytuacji praktycznym rozwiązaniem mogą być dwa mniejsze zbiorniki naziemne łączone etapami.
Ile wody można zebrać z dachu?
Jeden milimetr opadu na 1 m² powierzchni odpowiada teoretycznie jednemu litrowi wody. Nie cała ta objętość trafi jednak do zbiornika. Część pozostanie na pokryciu, odparuje albo zostanie utracona w rynnach i filtrze. Dla typowego szczelnego dachu można roboczo przyjąć współczynnik spływu około 0,8–0,9.
Ilość wody [l] = powierzchnia rzutu dachu [m²] × opad [mm] × współczynnik spływu.
Przykład 1: opad 10 mm na dach o powierzchni 100 m²
Załóżmy, że wybrana rura spustowa odbiera wodę ze 100 m² rzutu dachu. Przy opadzie 10 mm i współczynniku 0,8 możliwy uzysk wyniesie:
100 × 10 × 0,8 = około 800 l.
Jeśli zbiornik ma pojemność 1000 l i przed deszczem był pusty, przejmie cały obliczony spływ. Jeśli znajdowało się w nim już 400 l, wolna pojemność wynosi tylko 600 l, a pozostała część wody musi zostać odprowadzona przelewem.
Przykład 2: duży opad i za mały zbiornik
Z 60 m² rzutu dachu podczas opadu 20 mm, przy współczynniku 0,85, może spłynąć:
60 × 20 × 0,85 = około 1020 l.
Zbiornik 500 l nie wykorzysta całego potencjału tego opadu, nawet gdy wcześniej był pusty. Nie oznacza to jednak, że zawsze trzeba kupować pojemnik większy niż 1000 l. Decyzja zależy również od zużycia wody, dostępnego miejsca i tego, jak często występują opady zdolne napełnić instalację.
Do obliczeń należy wpisać powierzchnię rzutu dachu obsługiwaną przez konkretną rurę spustową, a nie automatycznie powierzchnię całego dachu. Przy kilku rurach każda może odbierać wodę tylko z części połaci. Najlepiej posługiwać się powierzchnią rzutu poziomego, a nie powierzchnią pokrycia mierzoną po skosie.
Roczna suma opadów pokazuje ogólny potencjał zbierania wody, ale nie mówi, ile deszczówki będzie dostępne podczas suchego tygodnia. Opady są nierównomierne. Zbiornik może przepełnić się po ulewie, a następnie zostać opróżniony przed kolejnym deszczem. Z tego powodu nie należy zakładać, że nawet duża pojemność wystarczy na całą suszę.
Ile wody trzeba zgromadzić na jedno podlewanie?
Zapotrzebowanie ogrodu można obliczyć w podobny sposób jak opad. Dawka 10 mm oznacza 10 l wody na każdy metr kwadratowy podlewanej powierzchni. Dla rabaty 25 m² będzie to 250 l, dla warzywnika 50 m² potrzeba 500 l, a dla powierzchni 100 m² aż 1000 l.
| Powierzchnia podlewania | Dawka 5 mm | Dawka 10 mm | Dawka 15 mm |
|---|---|---|---|
| 10 m² | 50 l | 100 l | 150 l |
| 25 m² | 125 l | 250 l | 375 l |
| 50 m² | 250 l | 500 l | 750 l |
| 100 m² | 500 l | 1000 l | 1500 l |
Nie należy mnożyć dawki przez powierzchnię całej działki. Liczą się wyłącznie rabaty, warzywnik, tunel, donice i fragmenty trawnika, które rzeczywiście będą nawadniane. Jeżeli działka ma 500 m², ale podlewane są rabaty o powierzchni 30 m² i warzywnik 20 m², do dawki 10 mm potrzeba łącznie 500 l, a nie 5000 l.
Rzeczywiste zużycie zależy od rodzaju roślin, gleby, nasłonecznienia i pogody. Donice oraz podwyższone skrzynie wysychają szybciej niż ściółkowana rabata. Gleba piaszczysta szybciej przepuszcza wodę, natomiast ciężka gleba gliniasta przyjmuje ją wolniej. Zużycie można ograniczyć przez ściółkowanie, podlewanie bezpośrednio przy korzeniach i podział ogrodu na strefy.
Dla wspomnianej powierzchni 50 m² zbiornik 500 l zapewnia jedną dawkę 10 mm. Pojemność 600–1000 l daje większą rezerwę, ale tylko pod warunkiem, że dach i układ rynnowy będą w stanie ją regularnie uzupełniać. Dobór warto więc oprzeć na dwóch wynikach: zużyciu podczas jednego cyklu podlewania oraz uzysku z typowego opadu.
Kiedy wystarczy zbiornik naziemny, a kiedy wybrać podziemny?
Zbiornik naziemny
Zbiornik naziemny jest najprostszym rozwiązaniem do podlewania konewką, krótkim wężem lub niewielką linią kroplującą. Łatwo skontrolować jego szczelność, wyczyścić filtr i dostać się do króćców. Montaż nie wymaga wykopu, a pojemność można zwiększyć przez połączenie dwóch kompatybilnych zbiorników.
Ograniczeniem jest miejsce przy elewacji oraz ciężar po napełnieniu. Pięćset litrów wody waży około 500 kg, a 1000 l około jednej tony. Do tego należy doliczyć masę pojemnika i osprzętu. Zbiornik nie może stać na miękkiej ziemi, pochyłych płytach ani przypadkowo ustawionych bloczkach. Podłoże musi być poziome, stabilne i mieć nośność odpowiednią do pełnego obciążenia.
Jeśli pojemnik ma być podniesiony, aby pod kranem zmieściła się konewka, podstawa powinna podpierać go zgodnie z instrukcją producenta. Podwyższenie nie może się chwiać ani przenosić ciężaru punktowo na fragment dna.
Zbiornik podziemny
System podziemny warto rozważyć przy zapotrzebowaniu liczonym w tysiącach litrów, braku miejsca przy budynku oraz planowanym zasilaniu automatycznego nawadniania. Umieszczenie pod gruntem ogranicza dostęp światła do wody i pozwala pozostawić wolną przestrzeń przy elewacji.
Taki montaż wymaga jednak wykopu, prawidłowego przygotowania podłoża i obsypki, dostępu rewizyjnego, dobrania pompy oraz sprawdzenia poziomu wód gruntowych. Szczególnej ostrożności wymagają grunty gliniaste, teren okresowo podmokły, lokalizacja blisko fundamentów i montaż pod podjazdem.
Nie wolno zakopywać zwykłego zbiornika naziemnego. Jego konstrukcja nie jest przeznaczona do przenoszenia parcia gruntu i może się odkształcić albo zapaść. Pod podjazdem stosuje się tylko zbiornik podziemny o zadeklarowanej przez producenta odporności na przewidywane obciążenia ruchem.
Z czego powinien składać się sprawny zestaw?
Sam pojemnik nie tworzy jeszcze kompletnej instalacji. Woda musi zostać doprowadzona, wstępnie oczyszczona, pobrana i odprowadzona po napełnieniu zbiornika. Brak przelewu albo niewłaściwa podstawa może być poważniejszym problemem niż zbyt mały litraż.
- Nieprzezroczysty zbiornik odporny na promieniowanie UV: ogranicza dostęp światła i rozwój glonów.
- Szczelna, zabezpieczona pokrywa: utrudnia dostęp dzieciom, zwierzętom, liściom i owadom.
- Zbieracz rynnowy: przechwytuje część wody z rury spustowej, a zależnie od konstrukcji może także ograniczać dopływ po osiągnięciu określonego poziomu.
- Filtr: zatrzymuje liście, fragmenty mchu i większe zanieczyszczenia przed zbiornikiem.
- Kran lub króciec spustowy: umożliwia napełnianie konewki i opróżnienie zbiornika.
- Kontrolowany przelew: odprowadza nadmiar wody do bezpiecznego i legalnego odbiornika.
- Siatka na otworach: ogranicza dostęp komarów i drobnych zwierząt.
- Stabilna podstawa: przenosi ciężar pełnego zbiornika bez przechylenia i punktowych naprężeń.
- Pompa, jeśli jest potrzebna: zapewnia przepływ i ciśnienie wymagane przez wąż, zraszacz, linię kroplującą lub automatykę.
Zbieracz zamontowany w rurze spustowej jest praktyczniejszy niż otwarte skierowanie całego strumienia do beczki. Ogranicza ilość większych zanieczyszczeń i ułatwia kontrolowanie napełniania. Przy bezpośrednim wprowadzeniu rury do otwartego pojemnika łatwiej o przedostawanie się liści, przelewanie wody przy elewacji oraz dostęp owadów.
Przelew nie może kończyć się tuż przy ścianie domu. Nadmiaru wody nie należy kierować pod fundament, na chodnik, sąsiednią działkę ani w zagłębienie, z którego woda nie ma odpływu. Odbiornikiem może być odpowiednio wykonane rozsączanie lub powierzchnia retencyjna, o ile rozwiązanie pasuje do warunków gruntowych i jest zgodne z lokalnymi wymaganiami.
Do napełniania konewki pompa nie jest potrzebna. Przy wężu, zraszaczu i automatycznym nawadnianiu zazwyczaj trzeba ją zastosować. Urządzenie dobiera się do wymaganego przepływu, ciśnienia, różnicy wysokości i długości przewodów, a nie wyłącznie do pojemności zbiornika. W instalacji elektrycznej należy stosować osprzęt przeznaczony do warunków zewnętrznych. Stałe zasilanie i prace przy obwodzie elektrycznym powinien wykonać elektryk z odpowiednimi uprawnieniami.
Jak zamontować zbiornik na deszczówkę krok po kroku?
- Ustal, która część dachu odprowadza wodę do wybranej rury. Sprawdź przebieg rynien i podział połaci. Nie zakładaj, że jedna rura odbiera wodę z całego budynku.
- Oblicz możliwy uzysk. Pomnóż powierzchnię rzutu dachu przez analizowany opad i współczynnik spływu 0,8–0,9.
- Oblicz zapotrzebowanie ogrodu. Zmierz powierzchnię rzeczywiście podlewanych rabat, warzywnika lub trawnika i pomnóż ją przez planowaną dawkę w litrach na metr kwadratowy.
- Wybierz pojemność i sposób poboru. Do konewki wystarczy kran. Wąż, linia kroplująca lub zraszacz zwykle wymagają pompy.
- Znajdź bezpieczne miejsce. Zapewnij dostęp do rury spustowej, kranu, filtra, pokrywy i odpływu. Zbiornik nie powinien blokować przejścia ani drogi ewakuacyjnej.
- Przygotuj poziome, nośne podłoże. Podstawa musi podpierać pojemnik zgodnie z instrukcją producenta i nie może osiadać po napełnieniu.
- Zamontuj zbieracz rynnowy. Dopasuj go do średnicy rury i umieść na wysokości wymaganej przez instrukcję zestawu. Nieprawidłowy poziom może ograniczać napełnianie albo powodować przelewanie.
- Podłącz filtr i przewód dopływowy. Połączenia powinny być szczelne, ale dostępne do przeglądu i czyszczenia.
- Wykonaj przelew. Skieruj go do bezpiecznego odbiornika o odpowiedniej przepustowości, z dala od fundamentów i granicy działki.
- Zamontuj kran lub pompę. Przy pompie sprawdź filtr, sposób ochrony przed pracą na sucho oraz zgodność parametrów z odbiornikami.
- Zabezpiecz wszystkie otwory. Pokrywa powinna być zamykana, a wloty, odpowietrzenie i przelew osłonięte drobną siatką.
- Wykonaj próbę działania. Częściowo napełnij zbiornik, sprawdź szczelność króćców, stabilność podstawy, działanie przelewu i sposób pobierania wody.
Samodzielny montaż małego zbiornika naziemnego jest możliwy, jeśli nie wymaga prac konstrukcyjnych, ingerencji w stałą instalację elektryczną ani wykonania skomplikowanego rozsączania. Wykop pod zbiornik podziemny, montaż pod podjazdem oraz rozwiązania narażone na działanie wód gruntowych powinny być przygotowane przez doświadczonego wykonawcę zgodnie z dokumentacją producenta.
Czy woda z dachu nadaje się do wszystkich roślin?
Deszczówka jest miękka i dobrze nadaje się do podlewania większości roślin ozdobnych, drzew, rabat i trawników. Nie należy jednak automatycznie traktować spływu z dachu jako wody czystej lub pitnej. Jego jakość zależy od materiału pokrycia, stanu rynien, pyłów, ptasich odchodów, zanieczyszczeń powietrza i środków stosowanych do konserwacji dachu.
Przy podlewaniu warzyw bezpieczniej kierować wodę bezpośrednio na glebę w strefie korzeni, najlepiej za pomocą linii kroplującej, zamiast zraszać liście, owoce i części przeznaczone do jedzenia. Szczególną ostrożność należy zachować przy dachach wykonanych z nieznanych materiałów, powierzchniach niedawno pokrywanych preparatami chemicznymi oraz dachach silnie zabrudzonych.
Rynny i filtry trzeba regularnie czyścić, zwłaszcza po okresie opadania liści. Osad gromadzący się w zbiorniku należy usuwać w sposób przewidziany przez producenta. Nie powinno się wchodzić do zamkniętego zbiornika. Jest to przestrzeń, w której mogą występować niebezpieczne warunki i prace takie nie należą do bezpiecznego zakresu samodzielnej konserwacji.
Do podlewania warzyw nie należy wybierać pojemnika IBC po nieznanej substancji. Bez pewnej informacji o wcześniejszym zastosowaniu i możliwości bezpiecznego użytkowania nie da się wykluczyć obecności pozostałości chemicznych.
Beczka z kranem, zbiornik z pompą czy system podziemny?
Wybór można sprowadzić do trzech podstawowych wariantów. Każdy odpowiada innemu sposobowi korzystania z wody, dlatego pojemność nie powinna być jedynym kryterium.
| Wariant | Kiedy warto go wybrać | Co sprawdzić przed zakupem |
|---|---|---|
| Zbiornik naziemny z kranem | Donice, mała rabata, ręczne podlewanie konewką | Wysokość kranu, stabilność podstawy, pokrywę, odporność UV, przelew |
| Zbiornik naziemny z pompą | Kilka rabat, warzywnik, wąż lub linia kroplująca | Przepływ i ciśnienie pompy, filtr, zabezpieczenie przed suchobiegiem |
| Połączone zbiorniki naziemne | Stopniowe zwiększanie zapasu bez wykonywania wykopu | Możliwość łączenia, średnice przyłączy, równe ustawienie, wspólny przelew |
| Zbiornik podziemny | Kilka tysięcy litrów, automatyka, brak miejsca przy elewacji | Warunki gruntowe, wody gruntowe, głębokość posadowienia, obciążenie ruchem, rewizję |
Wybierz zbiornik z kranem, jeśli podlewasz ręcznie
To najprostszy wariant do donic i małych rabat. Pojemnik 100–300 l może wystarczyć do doraźnego podlewania, a zakres 300–1000 l sprawdzi się przy większej liczbie roślin. Kluczowe są stabilna podstawa, wygodny dostęp do kranu, szczelna pokrywa i kontrolowany przelew.
Dodaj pompę, jeśli chcesz korzystać z węża lub nawadniania
Pompa jest zazwyczaj potrzebna do zraszacza, dłuższego węża, kilku punktów poboru oraz większości linii kroplujących zasilanych ze zbiornika. Przed zakupem trzeba znać wymagania instalacji dotyczące przepływu i ciśnienia. Warto też przewidzieć filtr oraz zabezpieczenie przed pracą na sucho.
Wybierz system podziemny przy dużym i regularnym zużyciu
Zbiornik podziemny ma uzasadnienie, gdy ogród wymaga kilku tysięcy litrów, przy domu brakuje miejsca albo planowane jest automatyczne nawadnianie. Nie powinien być jednak wybierany wyłącznie dlatego, że większa pojemność wydaje się bardziej przyszłościowa. Najpierw trzeba sprawdzić uzysk z dachu, zużycie i warunki montażowe.
Jeżeli trudno przewidzieć rzeczywiste zużycie, rozsądnym rozwiązaniem mogą być dwa połączone zbiorniki naziemne. Instalację da się rozbudować po pierwszym sezonie, gdy wiadomo już, jak często pojemnik się napełnia i ile wody faktycznie zużywa ogród.
Przed zakupem należy sprawdzić deklarowane zastosowanie naziemne albo podziemne, odporność UV, możliwość całkowitego opróżnienia, średnice przyłączy i przelewu, dostęp rewizyjny, zabezpieczenie pokrywy, możliwość łączenia oraz zasady użytkowania zimą. W przypadku modeli podziemnych dodatkowo liczą się dopuszczalna głębokość posadowienia, ograniczenia związane z wodami gruntowymi i odporność na obciążenie ruchem.
Po ustaleniu potrzebnego litrażu można osobno sprawdzić ceny zbiorników na deszczówkę i koszty montażu. Przy porównywaniu ofert trzeba uwzględniać cały zestaw, ponieważ sam pojemnik bez filtra, przelewu, podstawy i odpowiedniego sposobu poboru nie tworzy sprawnej instalacji.
Jak uniknąć glonów, komarów i uszkodzeń zimą?
Rozwój glonów ogranicza ciemny, nieprzezroczysty korpus i szczelna pokrywa. Dekoracyjna obudowa w jasnym kolorze nie zawsze oznacza, że światło nie dociera do wnętrza, dlatego warto sprawdzić konstrukcję zbiornika i deklarowaną odporność na promieniowanie UV.
Pokrywa powinna być zamykana lub zabezpieczona przed otwarciem przez dziecko. Wloty, odpowietrzenie i przelew należy osłonić drobną siatką. Ogranicza to dostęp liści, drobnych zwierząt i komarów. Siatki trzeba okresowo kontrolować, ponieważ zatkany przelew może przestać odprowadzać wodę podczas intensywnego opadu.
Filtr warto sprawdzać po ulewach i częściej w okresie jesiennym. Rynny należy oczyszczać z liści, mchu i innych zanieczyszczeń. Kran, uszczelki i połączenia kontroluje się pod kątem przecieków, zanim niewielka nieszczelność zacznie wypłukiwać podłoże pod pełnym zbiornikiem.
Przed zimą zbiornik naziemny trzeba przygotować zgodnie z instrukcją producenta. Najczęściej oznacza to opróżnienie pojemnika, odłączenie go od dopływu, pozostawienie otwartego odpływu oraz usunięcie wody z kranu, pompy, filtra i przewodów narażonych na mróz. Zamarzająca woda może uszkodzić korpus i osprzęt nawet wtedy, gdy zbiornik nie jest całkowicie pełny.
Kiedy przerwać samodzielny montaż i wezwać fachowca?
Niewielki zbiornik naziemny można zwykle podłączyć samodzielnie, jeśli podłoże jest stabilne, przelew ma bezpieczny odbiornik, a prace ograniczają się do montażu zbieracza i gotowych przyłączy. Instalatora warto wezwać przy doborze pompy do kilku sekcji, wykonywaniu automatyki, stałego zasilania elektrycznego lub rozbudowanego systemu nawadniania.
Projektant albo doświadczony wykonawca jest potrzebny przy zbiorniku podziemnym, wysokim poziomie wód gruntowych, gruncie gliniastym, montażu pod podjazdem, lokalizacji blisko fundamentów oraz wykonywaniu rozsączania. Woda gruntowa może powodować wypór pustego zbiornika, a nieprawidłowa obsypka może doprowadzić do odkształcenia jego ścian.
Szczelny zbiornik magazynujący deszczówkę, który nie wpływa na stosunki wodne, co do zasady nie jest urządzeniem wodnym wymagającym pozwolenia wodnoprawnego. Formalna kwalifikacja robót związanych ze zbiornikiem podziemnym nie jest jednak w każdym przypadku jednoznaczna. Przed wykonaniem wykopu należy potwierdzić wymagania w starostwie lub urzędzie miasta. Pomocna może być także interpretacja Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego dotycząca zbiorników na wody opadowe.
Osobnej oceny wymaga sposób zagospodarowania przelewu. Nadmiaru wody nie wolno kierować na sąsiednią działkę, pod fundament ani w miejsce powodujące zalewanie. Jeśli grunt jest słabo przepuszczalny, teren podmokły albo na działce brakuje bezpiecznego odbiornika, rozwiązanie powinien dobrać fachowiec na podstawie warunków miejscowych.
Najczęstsze pytania o zbiornik na deszczówkę do podlewania
Czy zbiornik 1000 l wystarczy do podlewania ogrodu?
Może wystarczyć do podlewania mniejszej powierzchni albo jako uzupełnienie innego źródła wody. Tysiąc litrów pozwala podać dawkę 10 mm na 100 m² lub 20 mm na 50 m². Nie jest to jednak zapas na całą suszę, ponieważ po opróżnieniu zbiornik musi zostać ponownie napełniony przez opad.
Jaki zbiornik wybrać do warzywnika 50 m²?
Punktem wyjścia może być pojemność 500–1000 l. Dawka 10 l/m² zużyje jednorazowo 500 l, a większy zbiornik zapewni rezerwę. Ostateczny wybór trzeba porównać z uzyskiem z części dachu obsługiwanej przez podłączoną rurę spustową.
Czy deszczówką można podlewać pomidory i inne warzywa?
Tak, jeśli stan dachu i jakość spływu nie budzą zastrzeżeń. Wodę najlepiej kierować na glebę przy korzeniach, zamiast zraszać części przeznaczone do jedzenia. Ostrożność jest potrzebna przy nieznanym materiale dachu, świeżo naniesionych środkach chemicznych i mocno zabrudzonych powierzchniach.
Czy do zbiornika potrzebna jest pompa?
Nie, jeśli woda jest pobierana konewką z kranu. Pompa jest zazwyczaj potrzebna do zraszacza, dłuższego węża, linii kroplującej i automatycznego nawadniania. Dobiera się ją do wymaganego przepływu i ciśnienia oraz układu instalacji.
Gdzie odprowadzić wodę z przelewu?
Przelew należy skierować do legalnego i bezpiecznego odbiornika, na przykład właściwie zaprojektowanego rozsączania lub powierzchni retencyjnej. Wylot nie może zalewać fundamentu, chodnika ani sąsiedniej działki. Na słabo przepuszczalnym gruncie rozwiązanie powinien ocenić fachowiec.
Czy można połączyć dwa mniejsze zbiorniki?
Tak, jeśli producent przewiduje odpowiednie przyłącza albo zostanie zastosowany kompatybilny, szczelny zestaw łączący. Zbiorniki powinny stać stabilnie na równym poziomie i mieć skuteczny przelew. Takie rozwiązanie pozwala zwiększać pojemność etapami.
Czy zbiornik na deszczówkę trzeba opróżniać na zimę?
Najczęściej tak, ale zawsze należy sprawdzić instrukcję producenta. Zbiornik naziemny zwykle opróżnia się, odłącza od dopływu i pozostawia z otwartym odpływem. Wodę trzeba także usunąć z pompy, kranu, filtra i przewodów narażonych na zamarzanie.
Czy zbiornik podziemny można zamontować samodzielnie?
Nie jest to zalecane bez odpowiedniej wiedzy i dokumentacji montażowej. Trzeba uwzględnić rodzaj gruntu, poziom wód gruntowych, wypór, sposób wykonania obsypki, obciążenia powierzchni i położenie instalacji. Błąd może doprowadzić do odkształcenia zbiornika, jego wypchnięcia albo uszkodzenia otoczenia.
Dobór warto zacząć od dwóch obliczeń: możliwego uzysku z części dachu obsługiwanej przez konkretną rurę spustową oraz dawki dla rzeczywiście podlewanej powierzchni. Do donic i małej rabaty wystarczy zwykle 100–300 l, a przy kilku rabatach lub małym warzywniku praktyczny jest zakres 300–1000 l. Większe pojemności mają sens tylko wtedy, gdy odpowiadają zużyciu i możliwościom napełniania.
Kompletny zestaw powinien obejmować szczelną pokrywę, zbieracz lub filtr, kontrolowany przelew, stabilną podstawę oraz kran albo pompę. Zbiornik podziemny warto rozważyć przy zapotrzebowaniu liczonym w tysiącach litrów, ale jego montaż wymaga sprawdzenia warunków gruntowych, formalności i zaleceń producenta.
