Wybór między tynkiem silikonowym a akrylowym powinien wynikać przede wszystkim z rodzaju ocieplenia, ekspozycji elewacji i dokumentacji systemu ETICS. Na większości budynków bardziej uniwersalny będzie silikon. Akryl pozostaje natomiast racjonalną i zwykle tańszą opcją w poprawnie zaprojektowanym systemie na styropianie EPS. Sama nazwa spoiwa nie wystarczy jednak do zakupu konkretnego produktu.
Najważniejsza zasada jest prosta: najpierw sprawdza się dopuszczenie wyprawy w konkretnym systemie ocieplenia, później warunki panujące wokół budynku, a dopiero na końcu cenę wiadra. Pozwala to uniknąć sytuacji, w której niedrogi materiał zostaje zastosowany w niewłaściwym układzie albo droższy tynk ma maskować przecieki, błędy obróbek i zawilgocone podłoże.
Tynk silikonowy czy akrylowy: który wybrać?
Na elewacjach narażonych na częste opady, zacienienie, pył, bliskość drzew lub długo utrzymującą się wilgoć przewagę ma zazwyczaj tynk silikonowy. Jego powierzchnia ogranicza absorpcję wody i zwykle wykazuje mniejszą skłonność do zatrzymywania części zabrudzeń. Nie oznacza to jednak, że deszcz będzie mył ścianę do stanu nowości ani że na elewacji nigdy nie pojawią się glony.
Tynk akrylowy ma sens przede wszystkim na styropianie EPS, gdy system jednoznacznie dopuszcza takie rozwiązanie, lokalizacja jest względnie sucha i przewiewna, a inwestor chce ograniczyć koszt materiału. Akryl jest także ceniony za elastyczność i zwykle dobrą odporność mechaniczną. Nie można jednak zakładać, że każdy produkt akrylowy będzie odporniejszy od każdego silikonu. O wyniku decyduje cały układ ocieplenia, a nie wyłącznie warstwa widoczna na powierzchni.
| Kryterium | Tynk silikonowy | Tynk akrylowy |
|---|---|---|
| Typowe zastosowanie | Systemy na EPS i wełnie mineralnej, jeśli potwierdza to dokumentacja | Przede wszystkim systemy na styropianie EPS |
| Deszcz i okresowe zawilgocenie | Ograniczona absorpcja wody i zwykle korzystniejszy bilans wysychania powierzchni | Mniej korzystny kierunek na długo wilgotne i zacienione ściany |
| Pył i zabrudzenia | Zwykle mniejsza skłonność do utrzymywania części osadów | Może łatwiej zatrzymywać część zabrudzeń powierzchniowych |
| Odporność mechaniczna | Zależna od konkretnego produktu i całego systemu | Zwykle bardzo dobra elastyczność i odporność na drobne uderzenia |
| Koszt zakupu | Najczęściej wyższy, chociaż przedziały cen mogą się pokrywać | Zwykle niższy |
| Najbardziej logiczny wybór | Trudna ekspozycja, wełna mineralna, większe ryzyko wilgoci i zabrudzeń | EPS, sucha i przewiewna lokalizacja, ograniczony budżet |
Najkrótsza rekomendacja: przy wełnie mineralnej należy zacząć od tynku silikonowego dopuszczonego przez systemodawcę. Przy EPS można rozważać oba warianty. Akryl jest rozsądną oszczędnością głównie wtedy, gdy ściany nie są długo zacienione ani intensywnie obciążone wilgocią i pyłem.
Nie ma przy tym podstaw do podawania jednej uniwersalnej różnicy paroprzepuszczalności między wszystkimi tynkami akrylowymi i silikonowymi. Parametry konkretnych wyrobów mogą się pokrywać. Zamiast opierać decyzję na haśle o „oddychaniu ściany”, trzeba porównać deklaracje właściwości użytkowych, czyli DoP, oraz dokumentację całego systemu ETICS.
Jak rodzaj ocieplenia ogranicza wybór?
Rodzaj izolacji jest pierwszym filtrem zakupowym. Tynk cienkowarstwowy nie jest niezależną dekoracją, którą można bez ograniczeń nałożyć na dowolne podłoże. Stanowi warstwę kompletnego układu obejmującego izolację, mocowanie, warstwę zbrojoną, siatkę, grunt i wyprawę.
Styropian EPS
W systemach ze styropianem EPS stosowane są zarówno tynki akrylowe, jak i silikonowe. Przykładowo aktualna dokumentacja ATLAS Tynku Akrylowego wskazuje zastosowanie w ETICS z płytami EPS oraz na odpowiednio przygotowanych podłożach mineralnych. Nie oznacza to jednak, że produkt można połączyć z dowolnym gruntem i dowolną warstwą zbrojoną.
Akryl może być ekonomicznym wyborem na dom stojący w suchej, przewiewnej lokalizacji, z prawidłowo wykonanymi okapami, parapetami i obróbkami. Jeżeli elewacja znajduje się przy ruchliwej drodze, pod koronami drzew, w pobliżu wody albo ma północne i długo zacienione fragmenty, dopłata do silikonu staje się łatwiejsza do uzasadnienia.
Typowym błędem jest wybór akrylu wyłącznie dlatego, że elewacja znajduje się na EPS. Styropian otwiera możliwość zastosowania obu rodzajów wyprawy, ale nie przesądza, że tańszy wariant będzie najlepszy w każdym mikroklimacie.
Wełna mineralna
Przy wełnie mineralnej właściwym kierunkiem jest tynk silikonowy, o ile został dopuszczony w konkretnym systemie ETICS. Przykładem jest Ceresit CT 74, przewidziany do systemów zarówno ze styropianem, jak i z wełną mineralną. Producent wskazuje ten produkt między innymi w zastosowaniach wymagających wysokiej paroprzepuszczalności i niskiej absorpcji wody.
Akrylu nie należy rekomendować na wełnę bez jednoznacznego dopuszczenia systemowego. Jeżeli dokumentacja danego układu nie przewiduje takiego zestawienia, zamiana wyprawy oznacza odejście od potwierdzonej konfiguracji warstw. W razie problemów może być również trudniej wykazać odpowiedzialność systemodawcy.
Nie należy też wyciągać wniosku, że każdy produkt noszący nazwę „silikonowy” automatycznie nadaje się na wełnę. O zastosowaniu rozstrzyga dokumentacja konkretnego wyrobu i systemu, nie sama nazwa spoiwa na opakowaniu.
Gdzie dopłata do silikonu ma praktyczne uzasadnienie?
Tynk silikonowy jest szczególnie uzasadniony tam, gdzie powierzchnia regularnie styka się z wodą opadową, osadem komunikacyjnym albo wilgotnym mikroklimatem. Jego hydrofobowość ogranicza zwilżanie wyprawy, a powierzchnia zwykle mniej sprzyja utrzymywaniu części zabrudzeń niż typowy tynk akrylowy.
Do trudnych ekspozycji należą:
- północne i północno-wschodnie ściany, które wolniej wysychają po deszczu lub mgle,
- elewacje osłonięte gęstymi drzewami i krzewami,
- domy w pobliżu lasu, zbiornika wodnego lub na stale wilgotnym terenie,
- budynki przy ruchliwych ulicach i drogach generujących pył,
- ściany z ograniczonym przewiewem, na przykład w wąskiej zabudowie,
- fragmenty elewacji często moczone przez zacinający deszcz.
Osobną kategorią są miejsca zalewane wskutek błędów budynku: zbyt krótkich lub źle osadzonych parapetów, nieszczelnych obróbek, przepełniających się rynien, przecieków dachu albo wadliwego cokołu. Droższy tynk nie rozwiąże żadnego z tych problemów. Najpierw trzeba usunąć źródło wody, a dopiero później naprawiać i wykańczać elewację.
Nałożenie silikonu na stale zawilgacaną warstwę może jedynie odsunąć w czasie ujawnienie zacieków, kolonizacji biologicznej lub odspojenia. To częsty i kosztowny błąd: inwestor płaci więcej za wyprawę, ale pomija naprawę detalu odpowiadającego za degradację ściany.
W suchej i przewiewnej lokalizacji, na budynku z poprawnym odprowadzeniem wody, akryl na EPS może spełnić swoje zadanie bez nieuzasadnionego podnoszenia kosztu. Przewaga silikonu rośnie wraz z obciążeniem elewacji wilgocią, zacienieniem i zabrudzeniami.
Odporność na wodę, brud i uderzenia bez marketingowych skrótów
Czy silikon rzeczywiście jest samoczyszczący?
Określenie „samoczyszczący” należy traktować jako skrót marketingowy, a nie obietnicę braku konserwacji. Hydrofobowa powierzchnia silikonu ogranicza zwilżanie i przywieranie części cząstek, lecz deszcz nie usuwa wszystkich osadów. Pod okapami i w osłoniętych wnękach woda może w ogóle nie spłukiwać ściany. Na powierzchni mogą pozostać również tłuste zabrudzenia, zacieki i rozwinięte naloty biologiczne.
Na tempo brudzenia wpływają także uziarnienie, faktura, kolor, kształt bryły, szerokość okapów, ukształtowanie parapetów, sąsiedztwo zieleni i lokalny mikroklimat. Nawet dobry tynk silikonowy nie zapewnia elewacji wolnej od glonów, jeżeli ściana przez długi czas pozostaje wilgotna.
Który tynk lepiej znosi uderzenia?
Akryl jest ceniony za elastyczność i zwykle bardzo dobrą odporność mechaniczną. Może być racjonalnym rozwiązaniem na ścianach ocieplonych EPS, które są narażone na drobne uderzenia, na przykład przy ciągach komunikacyjnych wokół domu. Nie wolno jednak utożsamiać odporności pojedynczej wyprawy z odpornością całej elewacji.
Na skutki uderzenia wpływają między innymi rodzaj izolacji, liczba i układ warstw siatki, jakość warstwy zbrojonej, sposób mocowania płyt oraz zastosowane rozwiązania w strefie cokołowej. Jeżeli potrzebna jest podwyższona odporność, należy porównać kompletne systemy i przewidziane przez producenta wzmocnienia, a nie tylko dwa wiadra tynku.
Ochrona przed glonami ma ograniczenia
Gotowe masy mogą zawierać dodatki ograniczające rozwój mikroorganizmów, ale ich działanie nie jest bezterminowe. Nie zastąpią sprawnych obróbek, odprowadzenia wody i okresowej konserwacji. Tynku nie wolno nakładać na aktywne glony, wilgotne podłoże ani odspojone warstwy. Zanieczyszczenie zostanie wtedy przykryte, a nie usunięte.
Jeżeli istniejąca elewacja pęka albo traci przyczepność, wybór nowego spoiwa jest sprawą drugorzędną. Najpierw trzeba ustalić przyczynę zgodnie z zasadami opisanymi w poradnikach o tym, dlaczego pęka tynk oraz jak ocenić odpadający tynk i stan podłoża.
Ile kosztuje materiał na metr kwadratowy?
Cena wiadra bez informacji o zużyciu niewiele mówi. Koszt należy liczyć na metr kwadratowy, uwzględniając uziarnienie, kolor, równość podłoża i dane z aktualnej karty technicznej. Porównywane produkty powinny mieć zbliżoną fakturę i przeznaczenie.
W ofertach polskiego rynku detalicznego widocznych w październiku 2026 r. ATLAS Tynk Akrylowy 25 kg kosztował 168 zł brutto, czyli 6,72 zł/kg. Wybrane tynki silikonowe w opakowaniach 25 kg kosztowały około 168-268 zł brutto w Castoramie, a w sprawdzonych ofertach specjalistycznej dystrybucji około 194-310 zł brutto.
Podane kwoty są historycznym odczytem ofert z października 2026 r., a nie gwarancją aktualnej ceny. Dotyczą samych gotowych mas i nie obejmują gruntu, transportu, barwienia, rusztowania, robocizny ani strat. Ciemne kolory oraz wyższe grupy kolorystyczne mogą istotnie zwiększyć koszt.
Przykładowe obliczenie dla elewacji 100 m²
Załóżmy powierzchnię 100 m², zużycie 2,5 kg/m² i opakowania po 25 kg. Jest to jedynie model porównawczy dla wypraw o zbliżonym uziarnieniu. Nie należy na jego podstawie zamawiać materiału bez sprawdzenia karty wybranego produktu i wykonania próby na podłożu.
- Obliczenie masy: 100 m² × 2,5 kg/m² = 250 kg.
- Obliczenie liczby opakowań: 250 kg ÷ 25 kg = 10 wiader.
- Modelowy koszt akrylu: 10 × 168 zł = 1680 zł brutto, czyli 16,80 zł/m².
- Modelowy koszt silikonu: przy cenie 168-310 zł za wiadro będzie to 1680-3100 zł brutto, czyli 16,80-31,00 zł/m².
- Modelowa różnica: od 0 do 1420 zł na 100 m², bez kosztów dodatkowych i zapasu.
Obliczenie pokazuje, dlaczego nie należy powtarzać, że silikon zawsze kosztuje określoną kwotę więcej. Przedziały cenowe mogą się pokrywać, a końcowy wynik zależy od produktu, koloru i zużycia. Aktualna dokumentacja ATLAS Tynku Akrylowego podaje przy aplikacji ręcznej zużycie poniżej 2,5 kg/m², z zastrzeżeniem konieczności ustalenia dokładnej wartości próbą. Dla tynków silikonowych nie istnieje jedna uniwersalna wydajność wiadra 25 kg.
Do kosztorysu warto przyjąć zapas wynikający z geometrii budynku i zaleceń wykonawcy, ale jego wielkość trzeba potwierdzić dla konkretnej realizacji. Niezweryfikowany procent zapasu może prowadzić zarówno do niedoboru masy w trakcie pracy, jak i do zakupu zbyt dużej liczby barwionych opakowań, których nie da się zwrócić.
Najtańszy akryl przestaje być oszczędnością, jeżeli trudna ekspozycja zwiększa potrzeby konserwacyjne. Z drugiej strony dopłata do silikonu nie naprawi przecieków, wadliwych parapetów ani źle wykonanej warstwy zbrojonej. Koszt produktu trzeba zestawić z rzeczywistymi warunkami, a nie tylko z różnicą cen dwóch opakowań.
Co sprawdzić w dokumentacji przed zakupem?
Warstwa zbrojona, grunt i wyprawa powinny tworzyć konfigurację potwierdzoną przez systemodawcę. Przypadkowe łączenie produktów różnych marek może oznaczać brak sprawdzonej kompatybilności oraz utratę podstaw do odpowiedzialności producenta za cały układ.
Przed zamówieniem materiału trzeba sprawdzić:
- dokumentację systemu ETICS, czyli informację, czy wyprawa jest dopuszczona na EPS, wełnę mineralną albo oba rodzaje izolacji,
- kartę techniczną, w tym zużycie, zakres temperatur, przygotowanie masy, sposób aplikacji i wymagany czas ochrony świeżej powierzchni,
- deklarację właściwości użytkowych DoP, aby porównać parametry konkretnych wyrobów zamiast ogólnych opisów kategorii,
- wymagany grunt, jego kolor, sposób aplikacji i czas wysychania,
- uziarnienie i fakturę, ponieważ wpływają na wygląd, zużycie i koszt jednego metra kwadratowego,
- ograniczenia kolorystyczne, zwłaszcza wymagany współczynnik odbicia światła HBW oraz zasady stosowania bardzo ciemnych barw,
- numer partii i zasady mieszania opakowań, aby ograniczyć ryzyko widocznych różnic odcienia na jednej płaszczyźnie,
- kartę charakterystyki, która określa środki ochrony i sposób bezpiecznego obchodzenia się z produktem.
Szeroka paleta kolorów nie jest argumentem zarezerwowanym dla akrylu. Współczesne systemy silikonowe również oferują wiele barw. Przy ciemnym kolorze ważniejsza jest zgodność z wymaganiami producenta. Silne nagrzewanie powierzchni może wymagać specjalnego pigmentowania, określonego systemu zbrojenia albo rezygnacji z wybranego odcienia.
Szczególnej konsultacji wymaga bardzo ciemna elewacja na styropianie grafitowym. Nie należy samodzielnie zakładać, że dopuszczalny kolor można ocenić na podstawie wzornika. Wiążące są ograniczenia konkretnego systemu, w tym wartość HBW lub inne zasady określone przez producenta.
Nakładanie tynku krok po kroku
Typowy spotykany zakres temperatur aplikacji wynosi około +5 do +25 albo +30°C, ale nie jest to uniwersalna reguła. Wiążąca pozostaje karta techniczna wybranego tynku. Świeżą wyprawę trzeba zabezpieczyć przed deszczem, silnym słońcem, wiatrem, mgłą i nocnym spadkiem temperatury.
Praca przy temperaturze mieszczącej się w deklarowanym zakresie nadal może zakończyć się wadą. Rozgrzana słońcem ściana może zbyt szybko odbierać wodę z masy, a wieczorna mgła lub kondensacja mogą zakłócić wiązanie. Warunki należy oceniać dla całego okresu aplikacji i wysychania, a nie tylko w chwili otwarcia wiadra.
- Zidentyfikuj izolację i system. Ustal, czy pod warstwą zbrojoną znajduje się EPS czy wełna mineralna. Odszukaj dokumentację ETICS i sprawdź dopuszczone wyprawy.
- Oceń podłoże. Sprawdź jego nośność, suchość, czystość i równość. Poszukaj pęknięć, odspojeń, zasolenia, wilgoci oraz śladów biologicznych.
- Usuń źródła zawilgocenia. Napraw nieszczelne obróbki, parapety, rynny, dach i cokół. Nie przykrywaj aktywnego problemu nowym tynkiem.
- Napraw uszkodzone warstwy. Jeżeli wada obejmuje warstwę zbrojoną, siatkę albo mocowanie izolacji, zakres naprawy powinien określić fachowiec.
- Dobierz kompletny zestaw. Zamów grunt i tynk przewidziane w potwierdzonej konfiguracji systemowej. Uwzględnij uziarnienie, fakturę, kolor i ograniczenia HBW.
- Wykonaj próbę. Na reprezentatywnym fragmencie sprawdź rzeczywiste zużycie, kolor i fakturę. Próbka pomaga ograniczyć ryzyko błędnego zamówienia.
- Sprawdź partie materiału. Zaplanuj wykorzystanie opakowań zgodnie z instrukcją producenta. Na jednej płaszczyźnie nie powinno się przypadkowo zmieniać partii lub sposobu przygotowania masy.
- Zaplanuj podział robót. Jedną płaszczyznę prowadź bez niekontrolowanych przerw, wykorzystując narożniki, dylatacje i naturalne podziały architektoniczne.
- Kontroluj pogodę. Zapewnij osłony przed opadem i słońcem. Sprawdź prognozę również na noc i okres wymaganej ochrony świeżej wyprawy.
- Przestrzegaj instrukcji przygotowania. Nie dolewaj wody ani nie mieszaj masy z innymi produktami, jeżeli karta techniczna wyraźnie tego nie dopuszcza.
- Stosuj ochronę osobistą. Używaj rękawic i ochrony oczu. Wymagania dotyczące konserwantów i substancji biobójczych sprawdź w karcie charakterystyki.
Nierówne tempo nakładania, przerwa pośrodku ściany, niedozwolone rozcieńczanie masy albo praca w pełnym słońcu mogą pozostawić widoczne łączenia, przebarwienia i różnice faktury. Tych wad nie usuwa wybór droższego spoiwa. Zarówno silikon, jak i akryl wymagają dobrej organizacji pracy i przestrzegania instrukcji producenta.
Sekcja decyzyjna: kiedy akryl, kiedy silikon i kiedy fachowiec?
Wybierz tynk akrylowy, jeżeli:
- elewacja jest wykonana na styropianie EPS,
- dokumentacja systemu jednoznacznie dopuszcza wybrany produkt,
- lokalizacja jest sucha i przewiewna,
- ściany nie pozostają długo zacienione i wilgotne,
- priorytetem jest ograniczenie kosztu materiału,
- porównanie konkretnych systemów potwierdza wymaganą odporność mechaniczną.
Wybierz tynk silikonowy, jeżeli:
- ociepleniem jest wełna mineralna, a system przewiduje taką wyprawę,
- dom znajduje się przy lesie, wodzie lub ruchliwej drodze,
- elewacja ma północne, długo zacienione fragmenty,
- występuje podwyższone ryzyko częstego zwilżania i osadzania pyłu,
- chcesz ograniczyć absorpcję wody i skłonność powierzchni do utrzymywania części zabrudzeń,
- koszt materiału jest mniej istotny niż dopasowanie do trudnej ekspozycji.
Nie rozpoczynaj tynkowania, jeżeli:
- podłoże jest mokre, porośnięte, zasolone, spękane lub odspojone,
- nie usunięto przecieków z dachu, rynien, obróbek, parapetów lub cokołu,
- nie wiadomo, jaki system ETICS znajduje się na istniejącej ścianie,
- wybrany grunt i tynk nie mają potwierdzonej kompatybilności,
- prognoza nie pozwala ochronić świeżej powierzchni przed opadem, słońcem, wiatrem lub spadkiem temperatury.
Kiedy potrzebny jest fachowiec?
Oceny specjalisty wymaga elewacja spękana, odspojona, zawilgocona, zasolona albo porośnięta. Fachowca należy wezwać także wtedy, gdy planowana jest zmiana rodzaju wyprawy na istniejącym ociepleniu, nie da się rozpoznać systemu albo potrzebna jest naprawa warstwy zbrojonej i mocowania izolacji.
Konsultacji z wykonawcą znającym dany system, kierownikiem lub inspektorem wymaga również bardzo ciemny kolor, zwłaszcza na styropianie grafitowym. Granica DIY przebiega nie przy samym zacieraniu, lecz przy prawidłowej ocenie podłoża, doborze kompletnego układu i bezpiecznej pracy na wysokości.
Niewielką, przygotowaną powierzchnię dostępną z poziomu gruntu można wykończyć samodzielnie, jeśli wykonawca potrafi zachować ciągłość nakładania i przestrzega dokumentacji produktu. Pełna elewacja zwykle wymaga rusztowania oraz zorganizowanej pracy kilku osób. Rusztowanie powinno być prawidłowo posadowione, zakotwione i odebrane. Jego montażu oraz oceny bezpieczeństwa nie należy traktować jako amatorskiego etapu prac dekoracyjnych.
Najczęstsze pytania
Czy tynk silikonowy można położyć na styropianie?
Tak, jeżeli dany tynk jest dopuszczony w konkretnym systemie ETICS ze styropianem EPS. Trzeba zastosować wskazaną warstwę zbrojoną i grunt, zamiast przypadkowo łączyć produkty wybrane tylko według ceny lub marki.
Czy tynk akrylowy nadaje się na wełnę mineralną?
Nie należy stosować go bez jednoznacznego dopuszczenia systemowego. Typowym kierunkiem dla wełny jest tynk silikonowy przewidziany w dokumentacji danego ETICS. Sama zgodność tynku z podłożem mineralnym nie oznacza jeszcze dopuszczenia na system z wełną.
Czy tynk silikonowy naprawdę sam się czyści?
Nie. Deszcz nie usuwa wszystkich zabrudzeń, zacieków ani rozwiniętych glonów. Hydrofobowa powierzchnia ogranicza zwilżanie i przywieranie części osadów, dzięki czemu elewacja może brudzić się wolniej w porównywalnych warunkach.
Który tynk jest bardziej odporny na uderzenia?
Akryl zwykle ma bardzo dobrą elastyczność i odporność mechaniczną, ale nie każdy produkt akrylowy przewyższa każdy silikon. Odporność elewacji zależy od całego systemu, w tym izolacji, warstwy zbrojonej, siatki, mocowania, gruntu i wyprawy.
Ile wiader tynku potrzeba na 100 m²?
Przy modelowym zużyciu 2,5 kg/m² potrzeba 250 kg, czyli 10 wiader po 25 kg. Rzeczywistą liczbę należy obliczyć według aktualnej karty technicznej wybranego produktu, a zużycie potwierdzić próbą na konkretnym podłożu.
Czy można połączyć grunt jednej marki z tynkiem innej?
Tylko wtedy, gdy takie zestawienie ma potwierdzoną kompatybilność w dokumentacji. Przypadkowe mieszanie elementów różnych systemów może powodować problemy z przyczepnością, wysychaniem i odpowiedzialnością systemodawcy.
Czy silikon jest zawsze wart dopłaty?
Nie. Na EPS w suchej i przewiewnej lokalizacji poprawnie dobrany akryl może być wystarczający. Dopłata do silikonu jest bardziej uzasadniona przy wełnie mineralnej, zacienieniu, wilgoci, bliskości zieleni i intensywnym zapyleniu.
Czy można położyć nowy tynk na starej wyprawie?
Nie można tego rozstrzygnąć bez oceny istniejącej elewacji. Trzeba sprawdzić przyczepność, nośność, wilgotność, pęknięcia, zabrudzenia biologiczne i zgodność planowanych warstw. Przy nieznanym systemie lub odspojeniach potrzebna jest ocena fachowca.
Czy kolor powinien decydować o wyborze akrylu lub silikonu?
Nie. Oba rodzaje tynków mogą być dostępne w szerokich paletach. Ważniejsze są ograniczenia dla ciemnych odcieni, wymagany współczynnik HBW i zgodność koloru z dokumentacją całego systemu.
Najpierw ustal rodzaj izolacji i odszukaj dokumentację systemu ETICS, a dopiero później porównuj ceny. Na wełnie oraz przy trudnej ekspozycji kieruj się w stronę silikonu dopuszczonego przez systemodawcę. Na EPS w suchej lokalizacji akryl może ograniczyć koszt bez rezygnacji z poprawnego rozwiązania. Przed zakupem policz materiał w kg/m², sprawdź grunt, uziarnienie, HBW i warunki aplikacji. Jeżeli podłoże jest uszkodzone, wilgotne albo nieznane, ocenę należy wykonać przed zamówieniem wyprawy i ustawieniem rusztowania.
