Przejdź do treści

Geowłóknina do drenażu: jak dobrać gramaturę i parametry

Rura drenarska i kruszywo w wykopie wyłożonym geowłókniną

Geowłókninę do drenażu należy dobierać przede wszystkim na podstawie parametrów filtracyjnych i mechanicznych, a nie samej gramatury. W typowym wykopie materiał oddziela grunt od kruszywa, przepuszcza wodę i ogranicza przenikanie drobnych cząstek do obsypki. Sam przepływ odbywa się głównie przez wolne przestrzenie między ziarnami kruszywa, a następnie przez rurę drenarską.

Przed zakupem trzeba sprawdzić przeznaczenie wyrobu do systemów drenażowych, charakterystyczny wymiar porów O90, wodoprzepuszczalność, odporność na przebicie statyczne CBR oraz wytrzymałość na rozciąganie. Gramatura 100, 150, 200 czy 300 g/m² jest informacją pomocniczą. Nie rozstrzyga, czy materiał będzie skutecznym filtrem w konkretnym gruncie.

Stan informacji o normach i dokumentach przywołanych w poradniku sprawdzono na 19 listopada 2026 r. W przypadku konkretnej inwestycji rozstrzygające są aktualna deklaracja właściwości użytkowych, karta techniczna dokładnej odmiany produktu oraz projekt lub instrukcja systemu.

Jaka geowłóknina do drenażu będzie właściwa?

Właściwy będzie wyrób zadeklarowany do zastosowania w systemach drenażowych według PN-EN 13252:2016-11, którego wielkość porów i wodoprzepuszczalność są dopasowane do gruntu, a odporność mechaniczna odpowiada warunkom montażu. Nie należy automatycznie wybierać najcięższej rolki. Geowłóknina o masie 100 g/m² z pełną dokumentacją może być lepiej rozpoznanym materiałem filtracyjnym niż przypadkowy produkt 300 g/m², dla którego sprzedawca nie podaje parametrów hydraulicznych.

W drenażu wykopowym geowłóknina pełni przede wszystkim funkcję filtra i separatora. Ogranicza migrację gruntu do obsypki oraz przeciwdziała mieszaniu się warstw. Nie należy jednak zakładać, że każda geowłóknina intensywnie transportuje wodę we własnej płaszczyźnie. Jeżeli wyrób ma pełnić także taką funkcję, w dokumentacji trzeba odszukać parametr przepływu w płaszczyźnie materiału.

Praktyczna kolejność wyboru: najpierw określ rodzaj drenażu i gruntu, następnie sprawdź deklarowane zastosowanie według EN 13252, O90, wodoprzepuszczalność i CBR. Dopiero na końcu porównuj gramaturę, wymiary rolki oraz cenę.

Projektowy dobór filtra wymaga znajomości uziarnienia gruntu, w tym takich wartości jak d10, d50 i d60. Bez analizy granulometrycznej nie da się wiarygodnie wskazać odpowiedniego O90. Uniwersalna tabela łącząca rodzaj gruntu wyłącznie z gramaturą byłaby więc myląca.

Przy prostym, płytkim drenażu ogrodowym można zastosować kompletny układ opisany w instrukcji producenta. Drenaż chroniący fundamenty, użytkowaną piwnicę, mur oporowy albo skarpę wymaga natomiast oceny warunków gruntowo-wodnych. W takich zastosowaniach dobór samej geowłókniny jest tylko jednym z elementów projektu.

Czy gramatura 100, 150, 200 lub 300 g/m² ma znaczenie?

Gramatura określa masę powierzchniową wyrobu, czyli masę jednego metra kwadratowego materiału. Nie mówi bezpośrednio, jak duże są pory, ile wody może przepłynąć przez warstwę ani czy geowłóknina wytrzyma kontakt z kruszywem. Dwa produkty o tej samej gramaturze mogą różnić się surowcem, technologią produkcji, grubością, O90, wodoprzepuszczalnością, odpornością CBR i wytrzymałością na rozciąganie.

Zakres 150-300 g/m² jest spotykany w handlu przy materiałach przeznaczonych do przydomowych robót ziemnych, ale nie stanowi uniwersalnego zalecenia. Dostępne są również geowłókniny o masie około 90-100 g/m² z zadeklarowanymi parametrami filtracyjnymi i mechanicznymi. Z tego powodu zasada „do drenażu minimum 200 g/m²” nie ma wystarczającego uzasadnienia.

ParametrCo opisujeCzego sam nie rozstrzyga
Gramatura w g/m²Masę powierzchniową materiałuSkuteczności filtracji i dopasowania do gruntu
O90Charakterystyczny wymiar porówOdporności na uszkodzenie przy zasypywaniu
Wodoprzepuszczalność prostopadłaZdolność przepływu wody przez materiałDopasowania porów do uziarnienia gruntu
Odporność CBROdporność na przebicie statyczneWłaściwości filtracyjnych
Wytrzymałość na rozciąganieOdporność na siły działające w płaszczyźnie wyrobuPoprawności przekroju i działania odpływu

Większa masa powierzchniowa może występować razem z wyższą odpornością mechaniczną, ale nie należy tego zakładać bez porównania kart technicznych. Mocniejszy materiał może być potrzebny przy ostrym kruszywie, nierównym podłożu, większej głębokości, intensywnym zagęszczaniu lub obciążeniu terenu nad drenażem. Decyzję powinny jednak potwierdzać wartości CBR i wytrzymałości na rozciąganie.

Jeżeli problemem jest niedopasowany wymiar porów, zwiększenie gramatury nie naprawi filtra. Zbyt duże pory mogą przepuszczać nadmierną ilość cząstek gruntu. Materiał niedopasowany hydraulicznie może też ulegać kolmatacji, czyli stopniowemu blokowaniu porów i ograniczaniu przepływu.

Jak czytać kartę techniczną geowłókniny?

Karta techniczna powinna jednoznacznie łączyć nazwę handlową z konkretną odmianą produktu i deklaracją właściwości użytkowych. Sam napis „geowłóknina drenażowa” na etykiecie nie wystarcza. Jeżeli sprzedawca podaje tylko gramaturę, kolor i wymiary rolki, nie ma podstaw do oceny zachowania materiału w gruncie.

  1. Sprawdź zastosowanie według EN 13252. Potwierdza ono, że właściwości wyrobu zadeklarowano w odniesieniu do systemów drenażowych. Nie oznacza jednak, że produkt automatycznie pasuje do każdego gruntu i każdego przekroju.
  2. Znajdź O90. Wartość podawana zwykle w mikrometrach opisuje charakterystyczny wymiar porów. Powinna być oceniana razem z uziarnieniem gruntu.
  3. Odczytaj wodoprzepuszczalność prostopadłą do płaszczyzny. Parametr opisuje zdolność przepływu przez warstwę geowłókniny. Nie zastępuje oceny ryzyka kolmatacji.
  4. Porównaj odporność na przebicie statyczne CBR. Ma znaczenie podczas układania materiału, zasypywania kruszywem i zagęszczania. Przebity filtr tworzy lokalną drogę migracji gruntu do obsypki.
  5. Sprawdź wytrzymałość na rozciąganie. Wartości mogą być podane oddzielnie dla kierunku wzdłużnego i poprzecznego. Materiał musi wytrzymać rozwijanie, dopasowanie do wykopu i zamykanie pakietu.
  6. Przeczytaj informacje o trwałości. Zwróć uwagę na surowiec, dopuszczalne warunki chemiczne, ograniczenia zastosowania oraz maksymalny czas pozostawienia materiału bez przykrycia.
  7. Zweryfikuj dokument dla dokładnej odmiany. Podobne nazwy handlowe mogą obejmować kilka produktów o innych parametrach. Dokumentacja innego wariantu nie potwierdza właściwości kupowanej rolki.

Przykładem pokazującym, dlaczego gramatura nie wystarcza, jest polipropylenowa geowłóknina APIS P C100A. Według karty technicznej nr 1APPC100A/2023/PL ma masę powierzchniową 100 g/m², O90 wynoszące 90 µm z podaną w dokumencie tolerancją, wodoprzepuszczalność prostopadłą 0,090 m/s, odporność CBR 1250 N oraz wytrzymałość na rozciąganie 8 kN/m w obu kierunkach. W karcie zadeklarowano zastosowanie według EN 13252:2016 i wskazano konieczność przykrycia materiału w ciągu jednego miesiąca od instalacji.

Wartości te opisują jeden konkretny wyrób. Nie są wzorcową specyfikacją dla każdego drenażu i nie oznaczają, że taki sam zestaw parametrów będzie odpowiedni na każdej działce. Przykład służy wyłącznie pokazaniu, jak wiele istotnych informacji znajduje się poza rubryką z gramaturą.

Owijać rurę czy cały pakiet kruszywa?

W typowym drenażu opaskowym lub francuskim geowłóknina oddziela od gruntu cały pakiet kruszywa. Materiał wykłada dno i boki wykopu, a po ułożeniu rury i obsypki zostaje zamknięty nad kruszywem. Taki układ ogranicza wnikanie drobnych cząstek zarówno od boków, jak i od góry.

Ciasne owinięcie tylko perforowanej rury nie zapewnia separacji całej obsypki. Grunt może wnikać między ziarna kruszywa, stopniowo zmniejszać wolną przestrzeń i ograniczać przepływ jeszcze przed dotarciem wody do filtra na rurze. Także rura z fabryczną otuliną nie rozwiązuje automatycznie problemu oddzielenia kruszywa od gruntu.

Nie oznacza to, że rurę z otuliną należy zawsze dodatkowo umieszczać w pakiecie owiniętym geowłókniną. O właściwym układzie decyduje projekt lub instrukcja konkretnego systemu. Trzeba ustalić, czy filtr ma znajdować się wyłącznie na rurze, na granicy gruntu i kruszywa, czy w obu miejscach.

Nie ma również jednej szerokości zakładu właściwej dla wszystkich zastosowań. Wymiar powinien wynikać z projektu, warunków montażu albo instrukcji systemowej. Wartości podawanej dla konkretnego systemu skrzynek rozsączających nie należy automatycznie przenosić na każdy drenaż liniowy.

Typowy błąd: inwestor kupuje rurę z otuliną i rezygnuje z oddzielenia obsypki od gruntu, choć przekrój wymaga zabezpieczenia całego pakietu. Skutkiem może być stopniowe zamulanie kruszywa mimo obecności filtra na rurze.

Jak ułożyć geowłókninę w wykopie krok po kroku?

Samodzielny montaż jest rozsądny tylko w płytkim, stabilnym wykopie oraz według gotowego projektu lub jednoznacznej instrukcji. Przed rozpoczęciem robót należy ustalić przebieg instalacji podziemnych, docelowy odbiornik wody i poziom posadowienia. Średnica rury, jej spadek oraz rodzaj i frakcja kruszywa nie wynikają z gramatury geowłókniny i wymagają oddzielnego doboru.

  1. Określ trasę i miejsce odprowadzenia wody. Sprawdź, czy odbiornik jest technicznie odpowiedni i czy planowany sposób odprowadzenia jest dopuszczalny. Drenaż bez drożnego odpływu może zatrzymywać wodę przy chronionym obiekcie.
  2. Potwierdź przekrój warstw. Przed zakupem materiałów ustal szerokość i głębokość wykopu, położenie rury, rodzaj kruszywa, sposób zamknięcia geowłókniny oraz warstwy nad drenażem.
  3. Wykonaj bezpieczny wykop. Usuń ostre elementy mogące przebić materiał. Nie wchodź do głębokiego, niezabezpieczonego wykopu, którego ściany mogą się osunąć.
  4. Rozłóż geowłókninę na dnie i bokach. Nie napinaj jej nad zagłębieniami ani wystającymi fragmentami podłoża. Pozostaw zapas potrzebny do zamknięcia pakietu nad obsypką.
  5. Wykonaj dolną warstwę kruszywa. Jej wysokość i frakcja powinny wynikać z projektu. Nie zrzucaj kruszywa z dużej wysokości bezpośrednio na materiał, ponieważ może to spowodować przebicie lub przesunięcie geowłókniny.
  6. Ułóż i ustabilizuj rurę drenarską. Przed zasypaniem skontroluj poziom, kierunek odpływu i połączenia. Błąd spadku będzie wymagał ponownego odkrycia instalacji.
  7. Wypełnij wykop obsypką. Równomiernie otocz rurę kruszywem, nie przesuwając jej i nie rozrywając materiału filtracyjnego.
  8. Zamknij geowłókninę nad pakietem. Zakład wykonaj według projektu lub instrukcji systemu. Zabezpiecz krawędzie przed rozsunięciem podczas dalszego zasypywania.
  9. Skontroluj układ przed przykryciem. Sprawdź ciągłość materiału, połączenia rur i drożność odpływu. Uszkodzenia napraw zgodnie z instrukcją wyrobu, z wymaganym zakładem łaty.
  10. Przykryj drenaż przewidzianymi warstwami. Nie pozostawiaj geowłókniny odsłoniętej dłużej, niż dopuszcza dokumentacja produktu.

Wykonanie przypadkowego zakładu lub zasypanie rozdarcia ziemią może pozostać niewidoczne po zakończeniu robót, ale tworzy drogę migracji gruntu do kruszywa. Kontrola przed zasypaniem jest więc ważniejsza niż próba oceny drenażu dopiero po wystąpieniu problemów z wodą.

Geowłóknina, geotkanina i agrowłóknina nie są zamienne

MateriałTypowa funkcjaZastosowanie w drenażu
GeowłókninaFiltracja, separacja i ochronaTak, jeżeli ma właściwą deklarację i parametry dopasowane do układu
GeotkaninaWzmocnienie i stabilizacjaTylko gdy dokumentacja konkretnego wyrobu i projekt przewidują wymaganą funkcję
AgrowłókninaZastosowania ogrodnicze, między innymi ograniczanie chwastówNie jest automatycznie materiałem do odpowiedzialnego drenażu budowlanego

Geowłóknina jest materiałem nietkanym, często igłowanym, stosowanym między innymi do filtracji i separacji. Geotkanina jest wyrobem tkanym i zwykle wybiera się ją przede wszystkim ze względu na wytrzymałość oraz stabilizację. Nie oznacza to, że każdy wyrób należący do jednej z tych grup ma identyczne właściwości. Rozstrzygają dokumentacja i deklarowane zastosowanie konkretnego produktu.

Agrowłókniny nie należy kupować jako tańszego zamiennika tylko dlatego, że przepuszcza wodę i wizualnie przypomina geotekstyl. Produkt ogrodniczy może nie mieć określonego O90, odporności CBR, wytrzymałości i trwałości wymaganych w drenażu budowlanym. Pozorna oszczędność może zakończyć się ponownym wykonaniem wykopu i wymianą zamulonej obsypki.

Jakie błędy prowadzą do zamulenia drenażu?

Zamulenie nie musi wynikać z zastosowania materiału o zbyt małej gramaturze. Przyczyną może być niedopasowanie porów do uziarnienia gruntu, brak separacji boków wykopu, uszkodzenie filtra albo nieprawidłowy układ hydrauliczny. Kolmatacja oznacza ograniczanie przepływu wskutek blokowania porów geowłókniny lub strefy znajdującej się przy jej powierzchni.

  • Zakup wyłącznie według gramatury. Skutkiem może być zastosowanie filtra o nieznanym O90 i niepotwierdzonej wodoprzepuszczalności.
  • Owinięcie tylko rury mimo potrzeby separacji obsypki. Grunt wnika do kruszywa od boków i od góry, ograniczając przestrzeń dostępną dla wody.
  • Zastosowanie agrowłókniny. Brak deklarowanych parametrów uniemożliwia ocenę filtracji, odporności mechanicznej i trwałości.
  • Rozdarcie podczas zasypywania. Przez uszkodzone miejsce cząstki gruntu trafiają bezpośrednio do obsypki.
  • Przypadkowy lub zbyt mały zakład. Krawędzie materiału mogą rozsunąć się podczas zasypywania i odsłonić kruszywo.
  • Brak drożnego odbioru wody. Nawet prawidłowo dobrany filtr nie pomoże, jeżeli rura nie ma zapewnionego odpływu.
  • Nieprawidłowy spadek lub położenie rury. Woda może pozostawać w układzie zamiast odpływać w zaplanowanym kierunku.
  • Traktowanie drenażu jako hydroizolacji. Drenaż może ograniczać napływ lub odprowadzać wodę, lecz nie zastępuje szczelnej izolacji fundamentów.

Szczególnej analizy wymagają profile torfowe oraz warunki, w których może dochodzić do odkładania związków żelaza. katalog techniczny systemów drenarskich Pipelife wskazuje ograniczenia stosowania filtrów geotekstylnych w takich sytuacjach. Typowego detalu z gruntu piaszczystego nie należy bez sprawdzenia kopiować na grunt organiczny, pylasty lub narażony na osady żelaziste.

Jak podjąć decyzję zakupową?

Najpierw należy odrzucić produkty bez dokumentacji pozwalającej potwierdzić ich przeznaczenie i właściwości. Następnie trzeba ocenić dopasowanie hydrauliczne do gruntu oraz odporność mechaniczną na warunki montażu. Cena, szerokość rolki i gramatura są ważne dopiero po przejściu tych dwóch etapów.

SytuacjaDecyzja praktycznaCo sprawdzić
Płytki drenaż ogrodowy według kompletnej instrukcjiZastosuj wyrób i przekrój wskazane dla systemuEN 13252, O90, wodoprzepuszczalność i sposób łączenia
Ostre kruszywo lub trudne zasypywanieDobierz odpowiednio wyższą odporność mechanicznąCBR, rozciąganie i zalecany sposób układania
Grunt drobnoziarnistyNie dobieraj filtra na podstawie samej gramaturyUziarnienie, O90 i warunki przepływu
Rura z fabryczną otulinąUstal, czy konieczna jest także separacja całej obsypkiPrzekrój projektowy i instrukcja systemu
Fundament, piwnica, mur oporowy lub skarpaZleć dobór przekroju specjaliścieWarunki wodne, hydroizolację, odpływ i stateczność

Algorytm wyboru w pięciu krokach

  1. Określ funkcję. Ustal, czy materiał ma filtrować i separować, czy również transportować wodę w swojej płaszczyźnie.
  2. Rozpoznaj grunt. Przy odpowiedzialnym zastosowaniu potrzebne są dane o uziarnieniu i warunkach wodnych.
  3. Sprawdź zastosowanie według EN 13252. Odrzuć produkt, jeżeli nie da się potwierdzić jego przeznaczenia do systemów drenażowych.
  4. Porównaj O90, wodoprzepuszczalność i odporność mechaniczną. Parametry muszą odpowiadać zarówno gruntowi, jak i sposobowi wykonania.
  5. Na końcu oceń gramaturę, format i cenę. Uwzględnij szerokość wykopu, liczbę połączeń i możliwe straty materiału. Obliczenie potrzebnej powierzchni trzeba potwierdzić na podstawie rzeczywistego przekroju i długości trasy.

Mocniejszy materiał ma uzasadnienie wtedy, gdy istnieje realne ryzyko przebicia lub rozciągnięcia. Nie warto natomiast zwiększać gramatury wyłącznie „na zapas”, jeżeli nie potwierdzono właściwego O90 i wodoprzepuszczalności. Najcięższy produkt na półce nie musi być najlepszym filtrem dla danego gruntu.

Kiedy potrzebny jest specjalista?

Samodzielnie można rozłożyć materiał w płytkim, stabilnym wykopie, jeżeli istnieje gotowy projekt albo jednoznaczna instrukcja systemowa. Dobór drenażu chroniącego budynek, skarpę lub konstrukcję oporową wymaga oceny warunków gruntowo-wodnych i nie powinien być sprowadzany do zakupu rolki o określonej gramaturze.

Geotechnik, projektant odwodnienia albo kierownik budowy jest potrzebny, gdy:

  • drenaż ma chronić fundamenty lub użytkowaną piwnicę,
  • poziom wody gruntowej jest wysoki albo okresowo się podnosi,
  • grunt jest pylasty, ilasty, torfowy lub zawiera związki żelaza,
  • wykop jest głęboki albo jego ściany mogą się osunąć,
  • instalacja przebiega przy murze oporowym, skarpie lub elemencie nośnym,
  • nie ustalono legalnego i technicznie poprawnego odbiornika wody,
  • planowane jest podłączenie do kanalizacji deszczowej lub urządzenia wodnego.

Prace trzeba wstrzymać po odkryciu niezinwentaryzowanej instalacji, silnym napływie wody lub stwierdzeniu niestabilności ścian wykopu. Przed kopaniem należy ustalić przebieg kabli, przewodów i rur. Nie wolno wchodzić do niezabezpieczonego głębokiego wykopu.

Drenaż nie zastępuje hydroizolacji fundamentów. Źle zaprojektowany odpływ może gromadzić wodę przy budynku zamiast ją usuwać. Dlatego przed zakupem materiałów trzeba znać nie tylko przekrój filtra, lecz także miejsce i sposób odprowadzenia wody.

Najczęstsze pytania o geowłókninę do drenażu

Czy geowłóknina 200 g/m² nadaje się do drenażu?

Może się nadawać, jeżeli ma zadeklarowane zastosowanie według EN 13252 oraz odpowiednie O90, wodoprzepuszczalność i parametry mechaniczne. Sama masa 200 g/m² nie potwierdza skuteczności filtracji ani dopasowania do gruntu.

Do drenażu lepsza jest geowłóknina 200 czy 300 g/m²?

Lepszy jest produkt dopasowany parametrami do gruntu i warunków montażu. Wariant 300 g/m² może mieć uzasadnienie przy większym ryzyku przebicia lub rozciągania, ale wyższa gramatura nie naprawi niewłaściwie dobranego O90.

Czy geowłóknina 100 g/m² może być stosowana w drenażu?

Może, jeżeli dokumentacja konkretnego produktu potwierdza zastosowanie drenażowe oraz wymagane właściwości filtracyjne i mechaniczne. Nie można jednak uznać każdej geowłókniny 100 g/m² za odpowiednią tylko na podstawie masy powierzchniowej.

Którą stroną układać geowłókninę?

Należy postępować zgodnie z instrukcją dokładnego wyrobu. W jednorodnych geowłókninach strona może nie wpływać na zastosowanie, ale nie jest to zasada obejmująca wszystkie produkty warstwowe i systemowe.

Czy można owinąć geowłókniną tylko rurę drenarską?

Tylko wtedy, gdy taki detal przewiduje projekt lub instrukcja systemu. W typowym drenażu wykopowym geowłóknina częściej oddziela od gruntu cały pakiet kruszywa, ponieważ filtr na samej rurze nie zabezpiecza obsypki przed zamulaniem.

Czy rura z otuliną eliminuje potrzebę stosowania geowłókniny?

Nie automatycznie. Otulina zabezpiecza rurę zgodnie z założeniami konkretnego wyrobu, ale nie musi oddzielać całej obsypki od gruntu. Zakres filtracji należy sprawdzić w projekcie przekroju.

Czy agrowłóknina może zastąpić geowłókninę?

Nie powinna zastępować geowłókniny w odpowiedzialnym drenażu budowlanym bez dokumentacji potwierdzającej wymagane właściwości. Produkt ogrodniczy zwykle nie daje podstaw do oceny O90, CBR, trwałości i zgodności z zastosowaniem drenażowym.

Jaki zakład geowłókniny wykonać?

Zakład powinien wynikać z projektu albo instrukcji konkretnego systemu. Nie ma jednej wartości właściwej dla każdego drenażu. Wymagania zależą między innymi od podłoża, sposobu zasypywania i geometrii układu.

Czy geowłóknina całkowicie zapobiega zamuleniu?

Nie. Także prawidłowo zamontowany materiał może ulec kolmatacji, jeżeli jest niedopasowany do gruntu lub warunków chemicznych. Ryzyko zwiększają grunty drobnoziarniste, profile torfowe, osady żelaziste, uszkodzenia materiału oraz nieprawidłowy układ warstw.

Przed zakupem poproś o kartę techniczną i deklarację właściwości użytkowych dokładnej odmiany produktu. Odrzuć materiały opisane wyłącznie gramaturą, a następnie porównaj zastosowanie według EN 13252, O90, wodoprzepuszczalność, CBR i wytrzymałość na rozciąganie. Jeśli drenaż ma chronić fundament, piwnicę, mur oporowy lub skarpę, najpierw ustal przekrój, warunki gruntowo-wodne i odbiornik z projektantem, a dopiero później zamawiaj geowłókninę, rurę oraz kruszywo.

Krzysztof Drabiniewski
O Autorze

Krzysztof Drabiniewski

Specjalizuje się w tworzeniu rzetelnych i praktycznych treści dotyczących budownictwa, remontów oraz nowoczesnych technologii budowlanych. Na portalu WZBudowa publikuje poradniki, analizy, aktualności oraz wskazówki, które pomagają inwestorom, wykonawcom i osobom planującym budowę domu podejmować świadome decyzje.

Dodaj komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Komentarze z linkami, adresami stron lub treścią reklamową są automatycznie blokowane.