Jeśli zastanawiasz się, dlaczego wieje z okien, najpierw ustal, czy powietrze rzeczywiście przechodzi przez szczelinę. Odczuwalny chłód może oznaczać nieszczelność między skrzydłem a ramą, błąd montażowy, prawidłową pracę nawiewnika albo ruch powietrza przy zimnej szybie. Regulacja okuć i wymiana uszczelek bez rozpoznania miejsca problemu często nie pomagają, a nieprzemyślane doszczelnienie może pogorszyć wentylację.
Podobne przyczyny występują w oknach PVC, drewnianych i aluminiowych. Różnią się natomiast konstrukcja profili, rodzaj uszczelek oraz sposób regulowania okuć. Dlatego domową kontrolę warto ograniczyć do bezpiecznych testów i prostych czynności konserwacyjnych, a ingerencję w geometrię skrzydła lub połączenie okna z murem pozostawić właściwemu specjaliście.
Dlaczego wieje z okien i gdzie szukać przyczyny?
W pierwszej kolejności trzeba rozdzielić cztery zjawiska: nieszczelność skrzydła, nieszczelność montażową, kontrolowany nawiew wentylacyjny oraz pozorny przeciąg wywołany chłodnym przeszkleniem. Miejsce i moment występowania objawu są ważniejsze niż samo odczucie, że przy oknie jest zimno.
Punktowy ruch powietrza przy uszczelce może wskazywać na nierówny docisk, problem z okuciami, zmianę geometrii skrzydła albo uszkodzenie uszczelki. Chłód pod parapetem lub na styku ramy ze ścianą sugeruje wadę połączenia montażowego. Strumień wypływający z urządzenia umieszczonego w górnej części okna jest zazwyczaj związany z pracą nawiewnika. Z kolei chłód odczuwalny równomiernie przed całą szybą może wynikać z konwekcji, mimo że okno nie przepuszcza powietrza zewnętrznego.
Diagnostykę najlepiej rozpocząć bez obracania zaczepów, odkręcania zawiasów i doklejania dodatkowych uszczelek. Najpierw należy określić, czy przepływ jest punktowy, czy obejmuje większą powierzchnię oraz czy nasila się podczas wiatru, pracy okapu wyciągowego albo wentylatora.
| Miejsce lub sytuacja | Najbardziej prawdopodobna przyczyna | Pierwsza czynność |
|---|---|---|
| Górna część okna przy urządzeniu z otworami | Działający nawiewnik | Sprawdzenie ustawienia i rodzaju nawiewnika |
| Cała szyba i strefa przy podłodze | Konwekcja przy chłodnym przeszkleniu | Kontrola połączeń i obserwacja rozkładu chłodu |
| Obwód skrzydła, zwłaszcza jeden narożnik | Docisk, geometria, okucia albo uszczelka | Porównanie kilku miejsc testem kartki |
| Klamka ustawiona w pozycji pośredniej | Mikrowentylacja | Ustawienie klamki w pozycji pełnego zamknięcia |
| Styk ramy ze ścianą lub glif | Nieszczelność montażowa | Kontrola połączenia podczas wiatru |
| Przestrzeń pod parapetem | Brak ciągłości izolacji albo obróbki | Sprawdzenie styku parapetu z ramą i ścianą |
| Okolica listwy przyszybowej | Problem z osadzeniem pakietu lub jego uszczelnieniem | Wezwanie serwisu okiennego |
| Wiele okien po uruchomieniu okapu wyciągowego | Podciśnienie i niedostateczny dopływ powietrza | Ocena nawiewu oraz działania wentylacji |
Nie sprawdzaj okna płomieniem świecy ani zapalniczki. Taki test stwarza ryzyko pożaru, szczególnie przy zasłonach, roletach i drewnianych elementach wykończenia. Bezpieczniejsze są cienki pasek papieru, lekko zwilżona dłoń albo generator dymu przeznaczony do diagnostyki.
Jak sprawdzić szczelność okna krok po kroku?
Domowa kontrola pozwala wskazać podejrzany obszar, ale nie zastępuje profesjonalnego badania szczelności. Test kartki nie mierzy klasy przepuszczalności powietrza i sam w sobie nie rozstrzyga, czy przyczyną jest uszczelka, zaczep, zawias czy geometria skrzydła.
- Zamknij okno prawidłowo. Ustaw klamkę w pozycji pełnego zamknięcia, zwykle pionowo w dół. Pozycja pośrednia może uruchamiać mikrowentylację i pozostawiać szczelinę w górnej części skrzydła.
- Wyłącz na chwilę urządzenia wyciągowe. Sprawdź objaw przy wyłączonym okapie wyciągowym i wentylatorach, a następnie po ich uruchomieniu. Wyraźna różnica wskazuje na wpływ podciśnienia w pomieszczeniu. Okap pracujący wyłącznie jako pochłaniacz z obiegiem zamkniętym nie usuwa powietrza na zewnątrz i nie powinien powodować takiego efektu.
- Sprawdź nawiewnik. Ustal, czy chłodny strumień pojawia się bezpośrednio przy jego otworach. Nie zaklejaj urządzenia na czas stałego użytkowania. Jeśli ma przewidzianą przez producenta regulację, sprawdź jej położenie bez demontażu obudowy.
- Przesuwaj cienki pasek papieru wzdłuż połączeń. Skontroluj obwód skrzydła, okolice listwy przyszybowej, styk ramy z glifem oraz przestrzeń pod parapetem. Szukaj miejsc, w których papier reaguje wyraźnie mocniej niż w pozostałych punktach.
- Wykonaj porównawczy test kartki. Włóż kartkę między skrzydło a ramę, zamknij okno i oceń opór przy jej wyciąganiu. Powtórz próbę przy zawiasach, klamce i narożnikach. Wynik służy jedynie do porównania docisku w różnych miejscach.
- Obejrzyj uszczelki. Szukaj pęknięć, trwałego spłaszczenia, wysunięcia z rowka, zabrudzeń i przerw w narożnikach. Jeżeli okno jest na gwarancji, nie wyciągaj uszczelki i nie zastępuj jej innym elementem bez uzgodnienia z serwisem.
- Sprawdź pracę skrzydła. Zwróć uwagę na ocieranie o ramę, konieczność unoszenia skrzydła podczas zamykania, ciężką pracę klamki i nierówną szczelinę wokół skrzydła. Takie objawy częściej wskazują na geometrię lub okucia niż na samą uszczelkę.
- Skontroluj parapet i ościeże. Przeprowadź pasek papieru wzdłuż styku ramy ze ścianą oraz pod parapetem. Punktowy przepływ w tych miejscach nie zniknie po zwiększeniu docisku skrzydła.
- Zapisz warunki występowania problemu. Zanotuj kierunek i siłę wiatru, pracę okapu, działanie wentylatorów oraz pomieszczenia, w których objaw jest najsilniejszy. Takie informacje ułatwią diagnozę serwisową.
Jeżeli kartka wychodzi z różnym oporem, nie oznacza to automatycznie, że trzeba maksymalnie zwiększyć docisk. Przyczyną może być opadnięte skrzydło, niewłaściwe położenie zaczepu lub miejscowo odkształcona uszczelka. Zbyt mocny docisk przyspiesza zużycie uszczelek, obciąża mechanizm klamki i może utrudnić zamykanie okna.
Kiedy chłód pochodzi od zimnej szyby?
Duża i chłodna szyba może wywoływać odczucie przeciągu mimo braku nieszczelności. Powietrze znajdujące się w pomieszczeniu ochładza się przy przeszkleniu, opada wzdłuż niego i rozpływa przy podłodze. Osoba stojąca obok traci też ciepło przez promieniowanie w kierunku zimnej powierzchni, co dodatkowo zwiększa dyskomfort.
Zjawisko jest szczególnie zauważalne przy starych pakietach szybowych, dużych przeszkleniach i drzwiach balkonowych. Może się nasilać, gdy grzejnik pod oknem jest zasłonięty, a szeroki parapet albo ciężka kotara ograniczają swobodny przepływ ogrzanego powietrza. Charakterystyczny jest brak jednego wyraźnego miejsca napływu oraz chłód odczuwalny na większej części przeszklenia i przy podłodze.
Cienki papier może poruszać się zarówno pod wpływem infiltracji, jak i naturalnej konwekcji, dlatego wynik trzeba interpretować ostrożnie. Jeżeli nie ma wyraźnej reakcji bezpośrednio przy uszczelkach, ramie i parapecie, a chłód występuje równomiernie przed szybą, bardziej prawdopodobna jest niska temperatura powierzchni przeszklenia. Warto wtedy odsłonić grzejnik, odsunąć ciężką zasłonę i sprawdzić, czy ciepłe powietrze może swobodnie płynąć wzdłuż okna.
Takie działania mogą poprawić komfort, ale nie zmienią parametrów starego pakietu szybowego. Jeśli szyba pozostaje bardzo chłodna, a problem jest uciążliwy, serwis może ocenić stan pakietu i zasadność jego wymiany. Nie należy jednak mylić niskiej temperatury powierzchni z awarią uszczelki bez sprawdzenia pozostałych połączeń.
Termowizja pokaże chłodniejsze przeszklenie i obszary o obniżonej temperaturze, lecz sama nie udowodni przepływu powietrza. Chłodna smuga może oznaczać infiltrację, mostek cieplny albo po prostu zimną powierzchnię. Badanie jest najbardziej miarodajne przy stabilnej, odpowiednio dużej różnicy temperatur i w połączeniu z kontrolowanym podciśnieniem.
Przewiew między skrzydłem a ramą: docisk, okucia czy uszczelka?
Punktowy ruch powietrza na obwodzie skrzydła zwykle wiąże się z dociskiem, stanem uszczelki albo geometrią okna. Dotyczy to stolarki PVC, drewnianej i aluminiowej, choć sposób regulacji oraz przekrój uszczelek zależą od konkretnego systemu profili i okuć.
Najpierw wyklucz błąd obsługi i zabrudzenie
Klamka powinna być ustawiona w pozycji pełnego zamknięcia. Trzeba też usunąć piasek, kurz i pozostałości prac remontowych z uszczelek oraz powierzchni, do których przylega skrzydło. Zabrudzenie może uniemożliwiać równomierne domknięcie nawet wtedy, gdy okucia są ustawione prawidłowo.
Do czyszczenia wystarczy miękka ściereczka i środek, który nie uszkodzi materiału uszczelki ani powłoki profilu. Nie należy używać ostrych narzędzi, agresywnych rozpuszczalników ani preparatów nieprzeznaczonych do danego materiału. Po oczyszczeniu warto sprawdzić, czy uszczelka nie wysunęła się z rowka.
Uszczelka powinna być elastyczna, ciągła i stabilnie osadzona. Pęknięcia, stwardnienie oraz trwałe spłaszczenie kwalifikują ją do oceny pod kątem wymiany. Nowy element musi pasować do konkretnego profilu. Przypadkowa uszczelka samoprzylepna może utrudnić domykanie, przeciążyć okucia i jedynie zamaskować właściwą usterkę.
Regulacja nie polega na ustawieniu maksymalnego docisku
Określenie „tryb zimowy” bywa używane jako skrót, ale nie każde okucie ma prosty przełącznik lato-zima. Kierunek obrotu rolek ryglujących, zakres regulacji i położenie wyjściowe zależą od producenta mechanizmu. Bez instrukcji danego systemu nie należy obracać wszystkich elementów do skrajnej pozycji.
Samodzielnie można rozważyć niewielką korektę docisku tylko wtedy, gdy konstrukcja okucia jest znana, dokumentacja opisuje sposób regulacji, skrzydło nie ociera, a klamka działa lekko. Przed zmianą należy oznaczyć ustawienie początkowe i regulować pojedynczo, za każdym razem kontrolując zamykanie.
Jeżeli skrzydło trzeba podnosić, przesuwać na zawiasach albo korygować jego geometrię, bezpieczniejszym wyborem jest serwis. Błędna regulacja może doprowadzić do ocierania, rozszczelnienia innego narożnika, przeciążenia mechanizmu, a w skrajnym przypadku do niestabilnego osadzenia skrzydła.
Nawiewnik, okap i podciśnienie: kiedy chłodne powietrze jest potrzebne?
Nawiewnik jest kontrolowanym dopływem powietrza, a nie nieszczelnością okna. W budynku z wentylacją grawitacyjną świeże powietrze powinno napływać do pokoi, przepływać w kierunku kuchni, łazienki i toalety, a następnie opuszczać budynek przez kanały wywiewne. Zimą strumień z nawiewnika może być wyraźnie chłodny.
Nie należy automatycznie zaklejać nawiewników ani kratek wentylacyjnych. Ograniczenie dopływu powietrza może zwiększyć wilgotność, sprzyjać kondensacji pary na szybach i osłabić działanie wentylacji. W lokalu z piecykiem gazowym, kotłem, kominkiem lub innym urządzeniem pobierającym powietrze do spalania konsekwencją może być również pogorszenie ciągu i wzrost zagrożenia tlenkiem węgla.
Silny napływ przez nawiewnik może wynikać z wiatru, różnicy temperatur lub dużej różnicy ciśnień. Zachowanie urządzenia zależy także od jego typu i konstrukcji. Niektóre nawiewniki ciśnieniowe ograniczają przepływ przy dużym podciśnieniu, ale nie jest to cecha, którą można przypisać każdemu modelowi.
Częstym scenariuszem jest uruchomienie okapu wyciągowego podłączonego do przewodu odprowadzającego powietrze albo wentylatora łazienkowego. Urządzenie usuwa powietrze z pomieszczenia, więc brakująca ilość musi napłynąć przez nawiewniki, otwarte okno lub przypadkowe nieszczelności. Jeśli po włączeniu wyciągu zaczyna ciągnąć przez wiele okien, regulowanie każdego skrzydła osobno nie rozwiąże przyczyny.
Doszczelnienie jednego miejsca może tylko przenieść przepływ do innej szczeliny albo osłabić wentylację. Trzeba sprawdzić sposób doprowadzenia powietrza, drożność kanałów oraz współpracę wentylacji z urządzeniami wyciągowymi. Ocenę takiej instalacji powinien przeprowadzić kominiarz lub specjalista od wentylacji, zwłaszcza gdy występuje cofanie powietrza przez kratkę, zapachy z kanałów albo problemy z ciągiem.
Objawy wymagające natychmiastowej reakcji: alarm czujnika CO, ból głowy, nudności, osłabienie, cofanie spalin lub inne oznaki nieprawidłowego spalania. Trzeba opuścić pomieszczenie, przewietrzyć je bez narażania siebie i wezwać służby. Nie wolno wracać do użytkowania urządzenia przed sprawdzeniem instalacji przez uprawnionego specjalistę.
Nieszczelność przy parapecie i ościeżu wymaga naprawy montażu
Przepływ na styku ramy ze ścianą, pod parapetem, przy glifie lub obudowie rolety wskazuje na problem poza skrzydłem. Regulacja okuć nie uszczelni połączenia montażowego, dlatego zwiększanie docisku będzie w takiej sytuacji bezskuteczne.
Przyczyną może być nieciągłe lub zdegradowane wypełnienie szczeliny, brak szczelnego połączenia od strony pomieszczenia, pęknięta obróbka albo niewłaściwie wykonane uszczelnienie parapetu. W oknach z roletą nadstawną powietrze może napływać również przez połączenie skrzynki z ramą lub nadprożem.
Sama piana montażowa nie rozwiązuje każdego problemu. Warstwa izolacyjna powinna być ciągła, odpowiednio wykonana i zabezpieczona przed wpływem wilgoci oraz warunków zewnętrznych zgodnie z zastosowanym systemem montażu. Wstrzyknięcie piany w przypadkowy otwór bez ustalenia przebiegu szczeliny może pozostawić puste miejsca, wypchnąć obróbkę albo utrudnić późniejszą naprawę.
Nie należy też maskować aktywnej szczeliny samym akrylem lub silikonem bez rozpoznania jej głębokości i przyczyny. Elastyczna masa może zamknąć widoczną rysę, ale nie odtworzy brakującej warstwy izolacyjnej ani nie naprawi nieprawidłowego połączenia parapetu z ramą.
Jeśli objaw pojawił się bezpośrednio po montażu lub remoncie glifów, warto udokumentować miejsce nieszczelności przed rozkuwaniem wykończenia. Przy nowym oknie pierwszym krokiem powinno być zgłoszenie problemu wykonawcy lub serwisowi gwarancyjnemu. Samodzielne odkręcanie listew, wiercenie w ramie i usuwanie uszczelnień może utrudnić reklamację.
Co zrobić samodzielnie, a kiedy wezwać fachowca?
Samodzielna kontrola jest uzasadniona, gdy okno zamyka się lekko, nie ociera, nie jest uszkodzone, a problem może wynikać z zabrudzenia uszczelki, położenia klamki lub działania nawiewnika. Naprawę trzeba przerwać, jeśli klamka zaczyna stawiać duży opór, skrzydło zmienia położenie albo konieczne byłoby rozbieranie połączenia ramy ze ścianą.
| Sytuacja | Rozsądna decyzja | Czego nie robić |
|---|---|---|
| Klamka została w pozycji mikrowentylacji | Ustawić pełne zamknięcie i powtórzyć kontrolę | Nie regulować okuć przed sprawdzeniem klamki |
| Uszczelka jest zabrudzona, ale elastyczna | Delikatnie ją oczyścić i sprawdzić osadzenie | Nie wciskać dodatkowego sznura, silikonu ani przypadkowej uszczelki |
| Docisk różni się miejscowo, ale skrzydło nie ociera | Sprawdzić dokumentację danego okucia lub zlecić regulację | Nie ustawiać wszystkich rolek w skrajnej pozycji |
| Skrzydło opadło, ociera albo trzeba je unosić | Wezwać serwis okienny | Nie regulować zawiasów metodą prób i błędów |
| Klamka wymaga używania dużej siły | Przerwać użytkowanie z nadmiernym obciążeniem i zamówić serwis | Nie dociskać skrzydła siłą |
| Wieje przy listwie przyszybowej | Zlecić kontrolę pakietu i jego osadzenia | Nie podważać samodzielnie listew |
| Wieje spod parapetu, przy glifie lub rolecie | Zlecić diagnozę połączenia montażowego | Nie maskować szczeliny wyłącznie masą uszczelniającą |
| Nawiew rośnie po włączeniu okapu wyciągowego | Sprawdzić bilans powietrza i wentylację | Nie zaklejać nawiewników ani kratek |
| Okno jest nowe lub objęte gwarancją | Zgłosić problem wykonawcy i zachować dokumentację | Nie rozbierać okuć, pakietu ani obróbek |
Kogo wezwać do konkretnego problemu?
Serwis okienny powinien sprawdzić geometrię skrzydła, zawiasy, zaczepy, docisk i stan uszczelek. Jest potrzebny także wtedy, gdy skrzydło opadło, ociera, grozi wypadnięciem, klamka wymaga używania siły albo przewiew jest wyczuwalny przy szybie lub listwie przyszybowej.
Specjalista od montażu okien lub diagnostyki budynku jest właściwą osobą przy nieszczelnościach parapetu, glifów, skrzynki rolety i połączenia ramy z murem. Przy wielu trudnych do zlokalizowania nieszczelnościach może zaproponować badanie szczelności połączone z dymem i termowizją.
Kominiarz lub specjalista od wentylacji powinien ocenić instalację, gdy objaw zależy od działania okapu wyciągowego, występuje cofanie powietrza przez kratkę, pojawiają się zapachy z kanałów lub w lokalu pracuje urządzenie spalające paliwo. Takiego problemu nie należy rozwiązywać przez uszczelnianie wszystkich otworów doprowadzających powietrze.
Klasy szczelności i profesjonalna diagnostyka
Przepuszczalność powietrza okien klasyfikuje się według PN-EN 12207 w klasach od 0 do 4. Wyższa klasa oznacza mniejszy przepływ podczas badania laboratoryjnego. Parametr samego wyrobu nie jest jednak gwarancją, że połączenie zamontowanego okna z ościeżem będzie szczelne.
Zgodnie z obowiązującymi Warunkami Technicznymi okna i drzwi balkonowe w budynkach niskich, średniowysokich i wysokich powinny przy różnicy ciśnienia 100 Pa mieć przepuszczalność powietrza nie większą niż 2,25 m³/(m·h) w odniesieniu do długości linii stykowej albo 9 m³/(m²·h) w odniesieniu do powierzchni. Odpowiada to klasie 3. W budynkach wysokościowych wartości wynoszą odpowiednio 0,75 m³/(m·h) i 3 m³/(m²·h), co odpowiada klasie 4.
Ciśnienie 100 Pa jest warunkiem badawczym, a nie prostym odpowiednikiem typowej sytuacji w mieszkaniu. Domowy test papierem nie potwierdzi spełnienia podanych wartości. Może jedynie wskazać miejsca, które różnią się dociskiem lub reagują na przepływ powietrza i wymagają dalszej kontroli.
Przy wielu nieszczelnościach, braku jednoznacznej przyczyny lub sporze dotyczącym jakości wykonania stosuje się badanie szczelności budynku metodą blower door. Kontrolowane podciśnienie połączone z generatorem dymu pomaga odnaleźć drogi napływu powietrza. Termowizja uzupełnia badanie, pokazując rozkład temperatur, lecz bez odpowiednich warunków nie pozwala jednoznacznie odróżnić infiltracji od mostka cieplnego lub chłodnej powierzchni szyby.
Najczęstsze pytania o przewiew przy oknach
Czy test kartki potwierdza, że uszczelka jest zużyta?
Nie. Test kartki pokazuje jedynie różnice oporu przy wyciąganiu papieru. Słabszy docisk może wynikać ze stanu uszczelki, ustawienia zaczepu albo geometrii skrzydła. Wyniki trzeba porównać w kilku miejscach i zestawić z oględzinami okna.
Czy każde okno PVC ma tryb zimowy?
Nie. Nie każde okucie ma uniwersalne ustawienie określane jako tryb zimowy. Zakres i kierunek regulacji zależą od producenta mechanizmu. Ustawienie maksymalnego docisku bez instrukcji może utrudnić zamykanie i przyspieszyć zużycie uszczelek.
Czy można zakleić nawiewnik na zimę?
Nie należy automatycznie zaklejać nawiewnika. W wentylacji grawitacyjnej odpowiada on za dopływ powietrza potrzebnego do działania kanałów wywiewnych. Ograniczenie nawiewu może zwiększyć wilgotność, a przy urządzeniach spalających paliwo również zaburzyć ciąg.
Dlaczego chłód pojawia się dopiero po włączeniu okapu?
Okap wyciągowy podłączony do przewodu usuwa powietrze z pomieszczenia i wytwarza podciśnienie. Brakujący strumień napływa wtedy przez nawiewniki i nieszczelności, dlatego przewiew staje się silniejszy. Rozwiązaniem jest ocena dopływu powietrza i wentylacji, a nie wyłącznie uszczelnianie kolejnych okien.
Czy nowe okno może przepuszczać powietrze przy parapecie?
Tak. Nawet szczelny wyrób może zostać nieprawidłowo połączony z ościeżem. Przepływ pod parapetem lub przy glifie wskazuje zwykle na nieciągłość izolacji albo obróbki montażowej. Przy nowej stolarce problem należy zgłosić wykonawcy przed samodzielnym rozbieraniem wykończenia.
Czy termowizja pokaże dokładnie, którędy wieje?
Nie zawsze, ponieważ kamera termowizyjna pokazuje temperaturę powierzchni, a nie bezpośrednio ruch powietrza. Chłodny obszar może być skutkiem infiltracji, mostka cieplnego lub niskiej temperatury szyby. Najbardziej miarodajne jest połączenie termowizji z kontrolowanym podciśnieniem i testem dymowym.
Dlaczego wieje z jednego narożnika okna?
Najczęściej przyczyną jest nierówny docisk, zmiana geometrii skrzydła, ustawienie zaczepu albo miejscowe uszkodzenie uszczelki. Jeśli skrzydło ociera lub szczelina wokół niego jest nierówna, regulację powinien przeprowadzić serwis.
Czy przewiew przy szybie można naprawić samodzielnie?
Jeśli ruch powietrza jest wyczuwalny przy listwie przyszybowej, potrzebna jest ocena osadzenia i uszczelnienia pakietu. Nie należy samodzielnie podważać listew ani wyjmować szyby. Gdy chłód występuje przed całą powierzchnią bez punktowej nieszczelności, przyczyną może być konwekcja przy zimnym przeszkleniu.
Najpierw zlokalizuj źródło chłodu i sprawdź, czy objaw zmienia się po pełnym zamknięciu klamki, wyłączeniu urządzeń wyciągowych lub zmianie pogody. Punktowy przewiew na obwodzie skrzydła kieruje diagnostykę w stronę okuć, geometrii i uszczelek. Chłód przy glifie lub parapecie wskazuje na połączenie montażowe, a równomierny chłód przed szybą może wynikać z konwekcji. Jeżeli okno ociera, wieje przy pakiecie szybowym albo problem łączy się z wentylacją i urządzeniem spalającym paliwo, dalszą kontrolę powinien przeprowadzić właściwy specjalista.
